Wekelijks plaatsen we dat we op stap gaan om een gezin te bezoeken ( https://www.facebook.com/contextuoloog) en we krijgen dan zoveel lieve en leuke reacties als steun. Daarom is het misschien ook leuk om even te laten weten hoe het nu met de gezinnen is.
We begonnen het jaar in Dronten met een puber die erg negatief gedrag vertoonde sinds de verhuizing. Inmiddels is het een vrolijke meid geworden die zich keurig houdt aan de gestelde regels en na de kindertraining weet hoe ze haar hoofd leeg moet maken, zodat ze minder snel boos wordt. Ook het jongste kind is minder angstig en beweegt zich vrijer rond in huis.
In het uiterste puntje van Limburg bezochten we een dame van 18 jaar en ook zij ervaart nu meer rust in huis, waardoor ze zich prettiger en minder angstig voelt. Het fijne is dat ze zich ook buitenshuis kan afsluiten voor min-energie en zelfs haar vakantieplekken kan voorzien van plus-energie.
In Amersfoort troffen we een jonge man die flink de grenzen opzocht en respectloos gedrag vertoonde. Onder invloed van het huis was hij vaak niet aanspreekbaar en niet corrigeerbaar. De ouders hebben – nadat hun woning opgefleurd was – gebruik gemaakt van een pedagogisch plan en daardoor is er erg veel veranderd in het gezin. Hun zoon is zeer respectvol geworden en accepteert de grenzen. Ook op school is er een duidelijke verbetering te zien in zijn gedrag en werkhouding.
In Spijkenisse hadden we de laatste puber die kampte met enorm veel angsten en lichamelijke klachten zoals hoofdpijn, buikpijn en vermoeidheid. De training, het huis opfleuren en de begeleiding hebben ervoor gezorgd dat deze dame meer vertrouwen heeft gekregen in zichzelf, maar ook de lichamelijke klachten zijn verdwenen.
Toen belandden we in de golf van achtjarigen die voor allerlei uitdagingen zorgden op parapsychologisch, pedagogisch en psychologisch gebied. Een dametje ging zelfs al maanden niet meer naar school en nu draait ze volledig mee en geniet ze van het schoolleven. Haar angsten zijn zichtbaar verminderd, maar ook haar eetpatroon is positief veranderd, want die was ernstig verstoord. Een andere achtjarige laat nu stabieler en rustiger gedrag zien, maar ook de andere kinderen in het gezin. De harmonie, rust en stabiliteit is voor het eerst aanwezig in dit gezin. Een dametje uit Delfgauw is veel liever en zachter naar haar moeder, hetgeen hele mooie, ontroerende momenten oplevert.
Het kersje op de taart was toch de 10 weken oude baby die zo onrustig was in huis dat zijn moeder hem alleen rustig kreeg in de draagzak. Nu slaapt hij in zijn eigen bed en heeft moeder haar handen vrij. Haar peuter van twee en een half jaar oud dreef haar vaak tot het uiterste door zijn gedrag en nu amper een week later slaapt hij tot 08.00 uur, blijft netjes aan tafel zitten en heeft geen woede-aanvallen meer. Moeder komt nu eindelijk eraan toe om van haar kinderen te gaan genieten, wat absoluut niet mogelijk was vanwege het gedrag.
Nu zijn we bezig met het begeleiden van het gezin van afgelopen woensdag uit Duiven en ook daar zijn de eerste mijlpalen bereikt. Zelf de leerkracht op school merkt dat het kind enorme stappen vooruit maakt.
Terwijl ik even terugblik op de afgelopen 4 maanden, verschijnt er een enorme glimlach op mijn gezicht. Ik ben zo trots op de ouders die ons hun kinderen toevertrouwden, zodat we deze resultaten konden boeken. Maar dat ze ook doorgezet hebben als het moeilijk was, waardoor ze zo snel op de rit kwamen. Heel veel van deze kinderen hadden jarenlange begeleiding van hulpverleners, maar helaas werd er nooit rekening gehouden met hun extreme gevoeligheid. Deze gevoeligheid zorgde voor vele uitdagingen, waardoor er een kluwen van problemen ontstond, die moeilijk te ontrafelen was, want je wist niet waar je moest beginnen. Doordat ik toegang heb tot het onderbewustzijn was het voor mij makkelijker om de oorzaak op te sporen, zodat we die konden oplossen.
Iedere dag geniet ik als ik weer een update krijg van hun gezin, want ik weet waar ze vandaan komen en mag zien hoe hun gezin verandert in het gezin waar ze op hoopten. Deze genietmomenten hoop ik nog lang te mogen beleven, want gelukkig went het niet.