Vlak voor de kerstdagen krijg ik de zwangere Myna aan de telefoon, omdat hun driejarige zoon Tys slaapproblemen heeft. Ze horen hem ook regelmatig praten in zijn kamer tegen iets onzichtbaars. Omdat Tys veel problemen ondervindt, ga ik naar hun huis om de boel op te ruimen. Myna is juist tien dagen geleden bevallen van zoon Seth. Als ’s avonds de rust weer is teruggekeerd kan Tys weer slapen en ziet hij geen vervelende mensen meer in huis. 
Maar na een paar weken gaat het slecht met Seth: die begint zijn voeding terug te geven. Aan het altijd zo tevreden mannetje is duidelijk te zien dat hij last heeft van maagzuur. De huisarts vermoedt dat het een reflux baby is (de maaginhoud stroomt door een niet goed ontwikkelde sluitspier terug) en hij verwijst hem door naar de kinderarts van het ziekenhuis. Seth wordt ter observatie opgenomen op de kinderafdeling. Hij slaapt slecht en huilt enorm veel. Zijn gelaatskleur is grauw en de artsen kunnen niets concreets vinden.De ouders van Myna die vlakbij wonen, hebben van dichtbij ervaren dat – wat er in het huis van hun dochter verbleef – grote gevolgen had voor alle bewoners. Daardoor vallen bij hun de puzzelstukjes op hun plek en begrijpen ze ook waarom er van die onverklaarbare dingen in hun eigen huis gebeuren. Ze vragen of ik ook hun huis wil cleanen, omdat ze rust willen. Als ik in het huis van de ouders ben, zie ik dat het bedje van Seth op een verkeerde plek staat, waardoor waarschijnlijk de klachten zijn ontstaan. Het babybedje staat in het etherisch venster van het huis en dat is een doorgang die een huis heeft voor de andere wereld. Daar komen de entiteiten naar binnen en in dit geval de zwarte entiteiten. Nu begrijp ik ook waarom Seth zulke klachten krijgt, want zwarte entiteiten hebben energie nodig om zich te kunnen manifesteren. Die energie halen ze bij mensen vandaan en Seth was een makkelijke prooi, want hij lag daar op een presenteerblaadje. De eerste klachten die er dan ontstaan, zijn doorgaans rond het maaggebied, omdat daar de menselijke batterij is, namelijk de zonnevlecht. Vermoeidheid, en buikklachten kunnen het gevolg hiervan zijn. Nadat we het huis van de ouders opgeruimd hebben, rijden we naar het ziekenhuis om Seth te bezoeken. Ik wil even kijken of er iets anders aan de hand is op paranormaal gebied waardoor het kind zoveel klachten heeft. Het ventje is twaalf weken oud en heeft al twee maal in het ziekenhuis gelegen en dat is geen goede start. Daar aangekomen schrik ik, want de situatie is nog heftiger dan ik dacht. Zijn ziekenhuiskamertje zit vol met dolende zielen die heel veel onrust veroorzaken en daarenboven hoofdpijnklachten bij Myna. Tot overmaat van ramp zie ik in het bedje van Seth een meisje liggen die in dat bed gestorven is. Het meisje is niet overgegaan en is blijven hangen in het bedje. Vanaf haar geboorte was dat haar bed. Het wordt tijd dat ze naar een andere plek verhuist en ik help haar.
De artsen hadden al aangegeven aan de ouders dat Seth enorm bleek was en dat ze niet begrepen hoe dat kon. Mijn man en ik cleanen de kamer en zorgen ervoor dat het een veilige bunker wordt. In de aura van Seth en moeder treffen we een heleboel auralifters aan en die verwijderen we dan ook. Binnen een paar seconden zie je dat Seth weer kleur krijgt. Maar ook Myna’s hoofdpijn verdwijnt en ze krijgt weer energie. Ik geef het kleine mannetje ook energie en als we vertrekken is het een vrolijke baby met een gezonde kleur. Die nacht wordt hij niet wakker en de verpleging begrijpt niet goed wat er gebeurd is. De volgende dag hoor ik dat Seth het Rotavirus er bovenop heeft gekregen. Het kindje naast zijn kamer had het virus en daardoor is Seth besmet geraakt. Hij wordt overgeplaatst naar een andere kamer, zodat hij kan herstellen van deze infectie. Myna belt in paniek op: de kamer van Seth was juist zo mooi schoon en wat nu? Ik leer haar hoe ze haar zoon energie kan geven, zodat hij snel herstelt van het virus. Terwijl ze dat doet, kijkt het ventje zijn moeder strak aan en je kunt zien dat hij ervan geniet. Binnen een paar dagen herstelt Seth en mag hij mee met zijn ouders naar huis. Hij heeft een gezonde kleur en heeft sinds ons bezoek niet meer gespuugd. 
Op een zonnige zaterdag heb ik vader aan de telefoon en die is zielsgelukkig dat hij eindelijk zijn gezinnetje weer compleet heeft. Morgen is een feestdag die ze samen met de familie zullen vieren, maar het echte feest is al begonnen, want hun mannetje is gezond en wel weer thuis. Dat is de grootste rijkdom die je als ouders kan hebben.*****Deel je mee? Er is misschien een ouder die wacht op deze informatie.*****