Dinsdag, 17 maart 2009

Recensie over HELP IK ZIE SPOKEN door Isabel Blanco

 

"Help ik zie Spoken" het boek van Bénazir is al een tijdje uit en heeft veel aandacht gekregen. Terecht als je het mij vraagt. Ik vroeg om een exemplaar voor een recensie en kreeg deze toegestuurd. Vol verwachting ging ik het boek lezen om voor mezelf te zien of het iets toevoegt, ja of nee. Immers Bénazir voert een strijd het op de scholen gelezen te krijgen.

Dus waar gaat het over? Wat is er zo bijzonder aan dit boek dat kinderen er veel uit kunnen halen, maar volwassenen ook?

Het boek vertelt het verhaal van Jimmy, die een spook ziet. Het spook, dat hij het "ene" noemt, maakt hem bang. Het is een agressief soort verschijning die telkens druk naar hem gebaart weg te moeten gaan. Jimmy is er doodsbang voor. En hij raakt zelfs in paniek. Is hij dan echt de enige die dit soort dingen ziet? En wat is dat dan wel niet?

Het "ene" komt steeds vaker en Jimmy wordt banger en banger, hij slaapt zelfs niet meer. Wordt dus moe, kan zich op school niet meer concentreren en zijn prestaties gaan achteruit. De juf begint zich meer en meer af te vragen wat er kan zijn en vraagt Jimmy op een dag om na te blijven voor een gesprek. Met de moed der wanhoop verzamelt Jimmy zijn moed bij elkaar en vertelt hortend en stotend zijn verhaal over dat "ene" aan de juf.

Wat hij niet had verwacht, kreeg hij toch: begrip. En beter nog, juf vertelt Jimmy te kunnen helpen. En daarmee komt een einde aan de onzekerheid van Jimmy. Via de juf ontmoet hij een aantal mensen die hem helpen bij het begrijpen van deze verschijning, maar vooral om Jimmy te leren hoe hij ermee om moet gaan. Maxim een neefje van de juf brengt hem in contact met Maud, een medium. Via Maud wordt duidelijk wie het "ene" is, waarom Jimmy het ziet en leert hij andere kinderen kennen met dezelfde ervaringen. Er gaat een wereld voor Jimmy open en hij wordt weer wie hij was: een leuke, vrolijke jongen.

Het bovenstaande is slechts een korte samenvatting van een boek dat pakt. Het legt uit dat kinderen, die denkbeeldige vriendjes hebben, niet altijd gek zijn of zich dingen inbeelden. Kinderen zijn namelijk vaker paranormaal dan we denken. Dit boek helpt erbij om de kinderen in te laten zien dat ze niet de enigen zijn, leert de ouders dat niet alles bizar en vreemd is en dat het dus gewoon echt kan. Het gesprek met die vreemde die je niet ziet wil niet altijd zeggen dat je kind gek aan het worden is.

Een leerzaam boek dat helder geschreven is. Voor iedereen die er mee te maken heeft gehad is het herkenbaar en dit hoort zeker op scholen thuis en thuis bij mensen die vermoeden een paranormaal kind te hebben. Tussen spookjes zien en geaccepteerd en begrepen worden ligt een wereld van verschil. Maar Bénazir heeft een gouden middenweg gevonden in dit prachtige boek.

Een leestip dus voor iedereen die wil weten hoe een kind het kan beleven, of die een kind heeft dat spookjes kan zien. Het opent een deur naar begrip in een makkelijke opzet. Het boek leest in een adem weg.