Column 5: Ik word belaagd!

Hulpvraag:

Beste Bénazir.
Mijn zoon Jay van negen is extreem angstig en hij plast sinds kort weer in zijn bed. Iedere avond is het weer een drama om hem naar bed te krijgen, omdat hij beweert dat er in zijn kamer een meisje is. Het meisje loopt volgens hem door zijn kamer en smijt ook met zijn speelgoed. We hebben wel gemerkt, dat het lievelingsspeelgoed van Jay vaak kapot gaat. We dachten dat hij er te ruw mee speelde en hebben hem daarover aangesproken. Aan zijn gedrag zien we, dat er iets aan de hand is, maar we weten niet of hij het verzint.
Hij vertelt dat het meisje in zijn kamer woont en dat hij weg moet van haar. Ook ondervindt hij fysiek geweld: regelmatig heeft Jay blauwe plekken op plaatsen op zijn lichaam waar hij ze zelf niet gemaakt zou kunnen hebben. We zijn ten einde raad en weten niet wat we moeten doen, maar zien wel dat Jay gekweld wordt.
Radeloze ouders


Antwoord:
Jay is een schuchter jongetje, erg klein van stuk. Hij kijkt mij angstig aan als ik op bezoek kom. Als ik met hem ga praten, zie ik dat het een serieuze zaak is en dat hij werkelijk gekweld wordt. Hij komt moeilijk uit zijn woorden en durft bijna niet te praten over wat er aan de hand is. Als een schichtig dier kijkt hij om zich heen, alsof er elk moment een verschrikkelijk monster op kan duiken. Ik leg hem uit wat ik kom doen en dat ik net als hij entiteiten kan zien. Hij kijkt me ongelovig aan en in zijn ogen zie ik een sprankje hoop. Hij mompelt zacht: ‘Dus er zijn meer mensen die dit kunnen zien?’
‘Ja, je bent niet de enige hoor, alleen zijn er weinig mensen die erover praten,’ antwoord ik.
Kinderen met paranormale ervaringen denken vaak dat zij de enige zijn en houden het daarom angstvallig geheim voor de buitenwereld. Hun gedrag laat vaak zien dat er wat aan de hand is. Het is daarom erg belangrijk om ze serieus te nemen en ze te laten weten dat ze niet gek zijn, of dat ze niet één of andere circusattractie zijn.
Het wordt tijd om boven in Jay’s kamer te gaan kijken. Jay is zo bang, dat hij zelfs met mij niet naar boven durft te gaan. Jay heeft een behoorlijk negatieve paranormale ervaring en is daarom zo ontzettend angstig. Ik ga de trap op en zie meteen wat er aan de hand is. Een meisje van een jaar of zeven valt me aan en ik weer mezelf. Ik weet dat het haar erg veel energie kost om me te belagen. Ik bouw als het ware een bunker van licht om mezelf heen, zodat ze mij niet meer kan aanvallen. Wel kan ik dan nog contact met haar leggen. Hoe ik dat doe? Door te vertrouwen op de hulp van mijn gidsen: die hebben me in de loop der jaren laten zien hoe ik met deze wereld om moet gaan. Ook nu wijzen ze mij als het ware de weg. Ik krijg informatie door van het meisje door middel van beelden. Ze is 47 jaar geleden overleden aan de gevolgen van zware kindermishandeling. Haar daders zijn vrijuit gegaan en dat roept heel erg veel onvrede en woede bij het meisje op. Deze woede richt ze op Jay, omdat hij erg kwetsbaar is. Kwetsbaar omdat Jay haar kan zien en openstaat voor de paranormale wereld. Zowel geestelijk als fysiek wordt Jay door haar getreiterd. Het wordt tijd om beide kinderen de rust te geven die ze zo hard nodig hebben.
Het meisje begeleid ik naar de andere wereld, waardoor er ook rust kan ontstaan voor Jay. Door deze ervaring is Jay zo getraumatiseerd, dat hij beslist hulp moet krijgen om dit te kunnen verwerken. Hij moet leren om zijn angsten te overwinnen. Hij moet weer vertrouwen krijgen in zijn omgeving en veiligheid ervaren.
Ik vertel hem dat ik ook een kind ben geweest dat op verschillende manieren werd aangevallen door entiteiten die veel woede in zich hadden. Jay kijkt me aan en kan haast niet geloven, dat ik dan nu ben wie ik ben. Voor het eerst zie ik een glimlach op het gezicht van Jay komen, als ik hem vertel dat het meisje weg is. Ik vraag hem om opnieuw mee naar boven te gaan om te kijken naar zijn ‘schone’ kamer. Langzaam volgt Jay me en eenmaal in zijn kamer zie ik aan de reactie van Jay dat hij een andere sfeer voelt. Een prettige en rustige sfeer. Jay staat naast me en zegt niets. Hij pakt mijn hand en door dit gebaar weet ik dat ik een vriend voor het leven erbij heb.